|
Wzorzec FCI N° 346/ 15.
06. 2001 / E
DOGO CANARIO
POCHODZENIE : Hiszpania.
DATA PUBLIKACJI OBECNIE OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA : 04.06.2001.
PRZEZNACZENIE : Pies stróżujący i pomocnik przy wypasaniu bydła.
KLASYFIKACJA FCI
: Grupa 2
Pinczery i Sznaucery
Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.
Sekcja 2.1: Molosy, typ dogowaty
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY : Pies molosowaty, pochodzący z wysp Teneryfa i
Gran Canaria w archipelagu Wysp Kanaryjskich. Rasa pochodzi ze skrzyżowania
rdzennie kanaryjskich psów pomagających przy wypasie bydła, zwanych „majorero”,
oraz molosów sprowadzonych później na archipelag. W wyniku tych krzyżówek
powstała odrębna, lokalna grupa psów w typie doga, średniego wzrostu, o
umaszczeniu pręgowanym lub płowym z białymi znaczeniami oraz mocnej, typowej dla
molosów budowie, ale jednocześnie zwinnych i energicznych; o wielkim,
nieokrzesanym temperamencie oraz żywym i wiernym charakterze. W ciągu XVI i XVII
wieku ich populacja znacząco się powiększyła. Liczne wzmianki o tego typu psach
można znaleźć w hiszpańskich tekstach historycznych, a przede wszystkim w
„Dokumentach Rady Miejskiej”. Źródła te opisują zadania jakie spełniały, głównie
jako psy stróżujące i strzegące stad bydła, a także pomagające rzeźnikom w
chwytaniu i ujarzmianiu zwierząt.
WYGLĄ OGÓLNY : Pies średniego wzrostu, harmonijnie zbudowany o profilu
nakreślonym liniami prostymi i czarnej masce. Mocnej, krępej budowy,
proporcjonalny. Dobrze umięśniony, o tułowiu dłuższym niż wysokość w kłębie.
Suki są nieco dłuższe niż psy.
TEMPERAMENT / ZACHOWANIE : Pies o spokojnym wyglądzie i uważnym
spojrzeniu. Szczególnie predysponowany do stróżowania oraz tradycyjnej funkcji
psa zaganiającego i kierującego stadem bydła. Pewny siebie, o zrównoważonym
usposobieniu. Szczeka tonem niskim i głębokim. Łagodny i wielkoduszny dla
członków rodziny, bardzo przywiązany do właściciela, nieufny w stosunku do
obcych. Wygląd wyraża pewność siebie, szlachetność i lekki dystans. W stanie
pobudzenia jego postawa wyraża siłę, a spojrzenie jest czujne.
GŁOWA
: W kształcie nieco wydłużonego sześcianu, masywna, krótka, mocna, okryta luźną
skórą. Proporcje mózgoczaszki i kufy wynoszą 60% - 40%. Szerokość mózgoczaszki
stanowi 3/5 długości całej głowy.
CZĘŚĆ MÓZGOWIOWA:
MÓZGOCZASZKA : Lekko wypukła w płaszczyźnie podłużnej i poprzecznej,
chociaż kość czołowa jest płaska. Szerokość mózgoczaszki jest zbliżona do
jej długości. Łuki jarzmowe silne zaznaczone, mięśnie skroniowe i policzkowe
dobrze rozwinięte, ale nie wypukłe. Guz potyliczny słabo zaznaczony
STOP
: zaznaczony, ale nie przesadnie. Bruzda czołowa wyraźna, ciągnie się przez
około 2/3 długości czaszki. Linie mózgoczaszki i kufy są równoległe lub
lekko zbieżne.
CZĘŚĆ TWARZOWA:
NOS
: Szeroki, o mocnym czarnym pigmencie. Osadzony na przedłużeniu górnej linii
kufy. Przednia krawędź nosa jest lekko cofnięta za przednią krawędź warg.
Nozdrza duże, umożliwiające swobodne oddychanie
KUFA
: Krótsza od mózgoczaszki. Jej długość stanowi zwykle 40% długości głowy, a
szerokość 2/3 szerokości mózgoczaszki. Szeroka u nasady i lekko zwężająca
się w kierunku nosa. Górna linia kufy płaska, o prostym profilu, bez
wygarbień.
WARGI
: Wargi górne umiarkowanie obwisłe, z przodu łączą się tworząc kształt
odwróconej litery „V”, od wewnętrznej strony ciemno pigmentowane.
SZCZĘKI / UZĘBIENIE : Zgryz nożycowy. Zgryz cęgowy jest dopuszczalny,
ale niepożądany ze względu na szybsze zużywanie się zębów. Dopuszczalny jest
również lekki przodozgryz. Kły szeroko rozstawione. Zęby szerokie, o mocnych
nasadach. Zęby trzonowe duże, siekacze niewielkie, kły dobrze rozwinięte i
prawidłowo wzajemnie dopasowane.
OCZY
: Lekko owalne, rozmiaru średniego do dużego, szeroko rozstawione, nie
zapadnięte ani wyłupiaste. Powieki czarno pigmentowane i dobrze
przylegające, nigdy opadające. Kolor oczu kasztanowy do ciemnokasztanowego,
stosownie do koloru szaty, ale nigdy jasny.
USZY
: Średniego rozmiaru, szeroko rozstawione, okryte krótkim i delikatnym
włosem, opadają swobodnie po obu stronach głowy. Złożone na głowie mają
kształt różyczek. Osadzone w punkcie nieco wyższym niż przedłużenie linii
oka. Uszy osadzone zbyt wysoko i blisko siebie są nietypowe. W krajach
dopuszczających kopiowanie uszy są stojące.
SZYJA
: Nieco krótsza niż całkowita długość głowy. Po dolnej stronie nieco luźna skóra
tworzy niewielkie podgardle. Szyja jest bardzo muskularna, masywna, prosta, w
kształcie cylindryczna.
TUŁÓW
: Wydłużony, szeroki i głęboki. Jego długość przewyższa wysokość w kłębie o 18 –
20%, przy czym suki są nieco dłuższe. Słabizny słabo zaznaczone.
LINIA GÓRNA : Prosta, bez deformacji, podtrzymywana przez dobrze
rozwiniętą, ale niezbyt widoczną muskulaturę. Wznosi się lekko od kłębu ku
zadowi. Nigdy łękowata ani karpiowata.
ZAD
: Średniego rozmiaru, szeroki i zaokrąglony. Nie powinien być zbyt długi,
aby nie ograniczał swobody ruchów. U suk zwykle szerszy niż u psów.
KLATKA PIERSIOWA : Szeroka, o dobrze widocznych mięśniach. Powinna
sięgać co najmniej do łokcia, oglądana zarówno z profilu, jak i od frontu.
Obwód klatki piersiowej zwykle równy wysokości w kłębie powiększonej o 45%.
Żebra dobrze wysklepione.
LINIA DOLNA : Lekko wznosząca się, nigdy opadająca.
OGON
: Gruby u nasady i zwężający się ku końcowi, nie powinien sięgać dalej niż do
stawu skokowego. Osadzony ani zbyt nisko, ani za wysoko. W ruchu szablasto
wygięty, nie powinien być zwinięty ani wygięty w kierunku grzbietu. W spoczynku
zwisa prosto zawijając się lekko na końcu.
KOŃCZYNY :
KOŃCZYNY PRZEDNIE
ŁOPATKI : Mocno skośne.
RAMIONA : Dobrze kątowane, ukośne, harmonijnie połączone z prostymi
podramionami, mocnej kości i dobrze umięśnione.
ŁOKCIE : Nie powinny być wciśniete ani odstające. Odległość łokci od podłożą
powinna być zbliżona do 50% wysokości w kłębie psów i nieco mniejsza u suk.
ŚRÓDRĘCZE : Mocne, ustawione nieco skośnie.
ŁAPY
: Kocie, z zaokrąglonymi, niezbyt zwartymi palcami. Poduszki czarne, dobrze
rozwinięte. Pazury ciemne, białe niepożądane, choć mogą się pojawić u
osobników o jasnym umaszczeniu.
KOŃCZYNY TYLNIE : Mocne i równoległe.
UDA
: Długie i muskularne. Kątowanie umiarkowane, nie przesadne.
STAWY SKOKOWE : Osadzone nisko.
STOPY
: Nieco większe od łap, o podobnym wyglądzie.
RUCH
: Zwinny, sprężysty, pokrywający dużo terenu, z dalekim wykrokiem. Ogon
w ruchu noszony jest nisko, a głowa nieco powyżej linii grzbietu, w stanie
pobudzenia głowa i ogon są podniesione.
SKÓRA
: Gruba i elastyczna, luźna na szyi, w pobudzeniu tworzy na głowie liczne
symetryczne zmarszczki, których osią symetrii jest zmarszczka biegnąca środkiem
czoła.
SZATA :
WŁOS
: krótki, gruby, płasko przylegający, bez podszerstka (może pojawić się
czasami na szyi i pośladkach), nieco szorstki w dotyku. Bardzo krótki i
delikatny na uszach, trochę dłuższy w części krzyżowej i na pośladkach.
UMASZCZENIE : Pręgowane we wszystkich odcieniach, od ciepłych, ciemnych
odcieni do jasnoszarego i blond. Różne odcienie płowego, aż do piaskowego.
Białe znaczenia mogą pojawić się na piersi, gardle i u nasady szyi, a także
na palcach kończyn, jednak powinny być jak najmniejsze. Maska zawsze czarna,
nie sięgająca dalej niż na wysokość oczu.
WZROST I CIĘŻAR
Wysokość w kłębie: Psy: 60 – 65 cm
Suki: 56 – 61 cm
W przypadku osobników bardzo typowych zezwala się na odchylenie 1 cm od górnej i
dolnej granicy wzrostu.
Minimalny ciężar: Psy: 50 kg
Suki: 40 kg
WADY
: Wszelkie odstępstwa od powyższego standardu powinny być uznawane za wady i
oceniane w zależności od stopnia odchylenia.
WADY DROBNE :
WADY POWAŻNE :
-
głowa o niewłaściwych proporcjach
-
linie mózgoczaszki i kufy silnie zbieżne, nadmiernie wyrażony stop
-
maska sięgająca dalej niż na wysokość oczu
-
łapy lub stopy ustawione do środka albo na zewnątrz
-
fafle nazbyt obwisłe
-
jednakowa wysokość kłębu i zadu
-
nadmiernie obwisłe podgardle
-
luźne powieki
-
wypukły grzbiet kufy
-
niedostateczne lub nadmierne kątowanie
-
opadająca linia dolna
-
niezbyt głęboka klatka piersiowa
-
zbyt wysokie osadzenie ogona, ogon zbyt cienki
-
słaby kościec
WADY BARDZO POWAŻNE :
-
kwadratowy profil
-
głowa trójkątna, wąska, nie sześcienna
-
lekka budowa
-
ogon zawinięty, bardzo cienki, jednakowej grubości na całej długości lub
zdeformowany
-
wzrost zbyt wysoki lub zbyt niski
-
linia grzbietu łękowata lub karpiowata, słabe przedpiersie, żebra zbyt mało
wysklepione
-
brak zmarszczek w częsci twarzoej (naciągnięta, nieelastyczna skóra)
-
jasne oczy (żółte), oczy zbyt wąsko osadzone, skośne, wyłupiaste lub
zapadnięte
-
nadmierny przodozgryz
-
braki zębów (z wyjątkiem P1)
-
uszy zbyt wysoko osadzone
-
mózgoczaszka zaokrąglona lub nadmiernie wysklepiona
-
linie mózgoczaszki i kufy rozbieżne
-
włos gładki i delikatny
-
słabo wykształcona maska
-
długa, mało masywna szyja
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE :
-
niezrównoważony charakter, jakiekolwiek objawy agresji
-
całkowity brak pigmentacji nosa i wewnętrznej strony warg
-
zupełny brak maski
-
niepożądane białe plamy
-
zad niższy niż kłąb, opadająca linia grzbietu
-
oczy niebieskie lub różnych kolorów
-
ucięty ogon
-
monorchidy i kryptorchidy
-
klatka piersiowa słabo rozwinięta
Każdy pies mający jasne oznaki anomalii fizycznych lub charakteru powinien być
zdyskwalifikowany.
UWAGA
: Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra umieszczone całkowicie w worku
mosznowym

|